Załoga G

Jak można sądzić po opisie film nie grzeszy oryginalną fabułą, która jest schematycznie powtarzana w wielu familijnych produkcjach. Ratowanie świata, miejsce akcji pełne robotów i najnowszej technologii jest znane każdemu. Ale nie spotykane jest (a przynajmniej ja się z tym nie spotkałam) to, że bohaterami są świnki morskie. Ostatnio jest moda na uosobianie przeróżnych zwierząt, bo były szczury (Ratatuj), psy (101 dalmatyńczyków), mamuty (Epoka lodowcowa), dinozaury (Dinozaury), wiewiórki (Alvin i wiewiórki), koty (Garfield), małpy (Małpy w kosmosie),muchy (Wyprawa na księżyc) i mogę tak wymieniać i wymieniać. Załoga G to pierwszy film, w którym możemy podziwiać właśnie klatkowe gryzonie. Ja powiem osobiście, że świnki morskie to moje ulubione zwierzaczki, sama miałam 3 i mam nadzieję, że będę jeszcze jakieś miała.I właśnie wypad ten miał na celu podziwiać na wielkim ekranie słodkie pyszczki, łapki i pupki świnek. Zaurocznie murowane. W sumie film podobny do tych z zwierzęcymi ekipami udających się w kosmos. Choć tu o kosmosie nie ma mowy. Wypadałoby też wspomnieć o polskim dubbingu, do którego nic nie mam. Mnie odpowiadał , nie wszystkie dubbingi są takie złe. Głosu użyczyli m.in.Andrzej Zieliński, Jarosław Boberek, Anna Przybylska, Cezary Żak i inni.

Świnki nie mają charyzmy, poczucia humoru, nie są nawet słodkie i wzruszające. Ludzcy bohaterowie traktowani są tutaj z finezją Michela Baya. Ty stoisz tu i recytujesz taki dialog, a Ciebie przerobimy na mielonkę w scenie pościgu. Jasne, przesłanie też jest, a jakże. Nie mniej, jesli już macie oglądać Disneya- to albo a) czekajcie na następnych Piratów z Karaibów lub Opowieści z Narnii albo b) oglądajcie animacje- zwłaszcza te zrobione przez Pixara. “Załoga G” to pozbawiony własnego stylu, pusty i świński G-Niot.

Dynamiczny rozwój technologii 3D natchnął hollywoodzkich filmowców do podjęcia kolejnego ambitnego wyzwania: połączenia kina aktorskiego z trójwymiarową animacją. „Załoga G” Hoyta Yeatmana juniora nie jest pierwszym eksperymentem w tej dziedzinie. Pionierskie zastosowanie tej kombinacji znajdziemy już m.in. we „Władcy pierścieni”. Ale jej szerokie rozwinięcie w disneyowskiej fabule na pewno stanowi przełom. Akcja nawiązuje do szpiegowskiej serii z Bondem. Ponieważ film jest adresowany do młodszych dzieci, bohaterami są sympatyczne zwierzaki.

Załogą G kieruje gapowaty naukowiec (Zach Galifianakis), który nie potrafi przekonać swoich szefów, że wytresowane i ulepszone genetycznie istoty nadają się do pełnienia służby wywiadowczej w FBI. Chcąc udowodnić ich przydatność, samowolnie nakazuje im wykradzenie supertajnych dokumentów z komputera groźnego biznesmena (Bill Nighy), podejrzewanego o chęć zawładnięcia światem. I choć misja się powodzi, w plikach nie ma niczego, co wskazywałoby na jego winę. Ciężar opowieści spoczywa na groteskowych sekwencjach pościgów, pojedynków, przede wszystkim zaś na zaskakujących scenach przemian sprzętu domowego w krwiożercze maszyny, wpisujących się bardziej w odhumanizowaną konwencję „Transformersów”, aniżeli przygód niezawodnego 007. Jakościowo obraz jest bez zarzutu i z pewnością dostarczy dużo wrażeń, zwłaszcza wychowanym na grach komputerowych młodym widzom.